Mijn Ervaringsverhalen

Hier vind je eerlijke, ongefilterde verhalen over hoe het écht is om te leven, te werken en te overleven met een AuDHD-brein.

AuDHD en vermoeidheid: waarom je zo snel leeg kunt raken

Vermoeidheid bij AuDHD is vaak meer dan gewoon een beetje moe zijn. Het kan voelen alsof je hele systeem leeg is na gewone dingen zoals boodschappen, sociaal contact of een onverwachte verandering. In deze blog leg ik uit waarom die vermoeidheid zo diep kan zitten en hoe je eerder kunt merken dat je batterij bijna op is.

Lees het hele verhaal →

AuDHD en overprikkeling: wanneer alles te veel binnenkomt

Overprikkeling bij AuDHD ontstaat vaak niet door één geluid, één afspraak of één drukke ruimte, maar door alles wat zich opstapelt. Je lijkt misschien ineens boos, stil of paniekerig, terwijl je zenuwstelsel al veel langer aan het vechten was. Deze blog helpt om signalen eerder te herkennen en zachter met jezelf om te gaan.

Lees het hele verhaal →

Voor partners en familie: hoe help je iemand met AuDHD zonder te duwen

Iemand met AuDHD helpen vraagt vaak iets anders dan harder stimuleren, corrigeren of oplossingen aandragen. Juist rust, duidelijkheid en keuzevrijheid kunnen veel meer doen. In deze blog leg ik uit hoe je steun kunt geven zonder de ander te overspoelen of het gevoel te geven dat die faalt.

Lees het hele verhaal ?

AuDHD en sociale batterij: waarom contact fijn en uitputtend kan zijn

Sociaal contact kan bij AuDHD tegelijk warm, waardevol en compleet uitputtend zijn. Je kunt oprecht van mensen houden, maar daarna toch uren of dagen nodig hebben om weer bij te komen. In deze blog leg ik uit waarom je sociale batterij sneller leegloopt en hoe je contact zachter kunt maken voor jezelf.

Lees het hele verhaal ?

AuDHD en stemmingswisselingen: waarom je emoties zo hard kunnen schommelen

Bij AuDHD kunnen emoties ineens keihard omslaan. Niet omdat je dramatisch bent of jezelf aanstelt, maar omdat je zenuwstelsel continu moet schakelen tussen ADHD-chaos en autistische behoefte aan rust. In deze blog leg ik uit waarom stemming zo snel kan kantelen en wat kan helpen om jezelf eerder op te vangen.

Lees het hele verhaal ?

Je hoofd zit vol, de kortsluiting is compleet: Mijn AuDHD-meltdown

Wat doe je als de storm in je hoofd zo hard raast dat je zelf de uitgang niet meer vindt Na drie weken van oplopende spanning stortte mijn AuDHD-brein volledig in. In deze blog ben ik pijnlijk eerlijk over de rauwe realiteit van een meltdown: de onmacht, de negativiteit die ik eigenlijk niet wil, en waarom dat ene onverwachte appje van een vriendin mijn redding was.

Lees het hele verhaal ?

Je hersenen zijn niet kapot, het is gewoon AuDHD

Hoe voelt de combinatie van ADHD en autisme nu écht in het echte leven? Het is geen droge medische checklist, maar een constante innerlijke strijd, een overstromend zenuwstelsel en pure sociale overleving. In deze blog duik ik diep in de rauwe realiteit van een AuDHD-brein en de weg naar zelfacceptatie.

Lees het hele verhaal ?

De verzwaringsdeken bij AuDHD: Mijn ervaring na 2,5 jaar

Ik gebruik mijn verzwaringsdeken nu zo'n twee tot tweeënhalf jaar. In het begin merkte ik vooral dat ik rustiger sliep en beter wakker werd. Maar bij zware overprikkeling, wanneer de interne radio in mijn hoofd aangaat, merk ik ook duidelijk de grens van zo'n hulpmiddel.

Lees het hele verhaal ?

Begeleide omgang en AuDHD: De impact van locatiewissels

De afgelopen periode rondom de begeleide omgang met mijn kinderen was loodzwaar. Een plotselinge rioolverstopping op de dag zelf zorgde voor de zoveelste locatiewissel. Voeg daar incidenten op locatie en de terugkoppeling van mijn ex aan toe, en je hebt de perfecte storm voor een zware AuDHD-crash. In deze blog deel ik mijn feitelijke verhaal over de afgelopen anderhalve week.

Lees het hele verhaal ?

De prijs van aanpassen: hoe ik mezelf na 35 jaar kwijtraakte (en weer terugvind)

De prijs van aanpassen: hoe ik mezelf na 35 jaar kwijtraakteAls kind werd ik snel agressief als ik me onbegrepen voelde. Omdat dit niet werkte in een wereld die mij niet begreep, besloot ik het over een andere boeg te gooien: ik paste me extreem aan. Nu, 35 jaar later, kijk ik in de spiegel en kom ik tot een pijnlijk besef. Ik heb door het 'maskeren' iemand gecreëerd die ik helemaal niet ben. Mijn batterij is leeg, maar de ontdekking van AuDHD werpt eindelijk een helder licht op mijn zoektocht.

Lees het hele verhaal ?